ღ Ⓒⓐⓚⓔ ღ's profileo(⌒0⌒)o ღ Ⓒⓐⓚⓔ ღ (...PhotosBlogLists Tools Help

o(⌒0⌒)o ღ Ⓒⓐⓚⓔ ღ (づ ̄ ³ ̄)づ

じ∽∽∽เค้าว่ากันว่าเค้กเจ้าชู้...จริงหรืออ..∽∽∽ㄣ
Photo 1 of 20
3/22/2007

โคล่า

ความรักของฉัน

 

ความรักของฉัน - เค้าเป็นห่วงฉันมากในยามที่คนอื่นไม่เป็นห่วงฉัน

ความรักของฉัน ถึงแม้เค้าจะเงินเหลือน้อย เค้าก็ซื้อยามาให้ฉันยามที่ฉันไม่สบาย

ความรักของฉัน ถึงภายนอกเค้าจะดูแข็งๆ แต่ภายในเค้าอ่อนโยนต่อฉันมาก

ความรักของฉัน - เค้าให้หนังสือที่มีอยู่บนภูกระดึงเล่มสุดท้ายให้กับฉัน

ความรักของฉัน เค้าเป็นคนแรกที่ให้ของขวัญวันวาเลนไทม์กับฉัน

ความรักของฉัน - ของขวัญที่เค้าให้เค้าอดข้าวเก็บเงินเพื่อซื้อให้ฉัน

ความรักของฉัน - เค้าเป็นคนแรกที่ให้ดอกกุหลาบกับฉัน

ความรักของฉัน เค้าเป็นคนรักษาบาดแผลที่อยู่ในใจให้หายไป

ความรักของฉัน ตั้งแต่วันแรกที่เค้าได้เบอร์จากฉัน เค้าโทรหาฉันทุกวันไม่เคยขาด

ความรักของฉัน ยามที่ฉันท้อแท้สิ้นหวังหมดกำลังใจ เค้าเข้าใจและเป็นกำลังใจให้เสมอ

ความรักของฉัน ตั้งแต่วันที่เราพบกัน เค้าทำให้สิ่งดีๆเกิดขึ้นมากมาย

ความรักของฉัน ตั้งแต่วันที่เราพบกัน จนถึงวันนี้ไม่มีวันไหนเลยที่เค้าไม่บอกว่าคิดถึง

ความรักของฉัน เค้าบอกคำว่ารัก ไม่เคยขาด

ความรักของฉัน ในวันที่สำคัญสำหรับเรา เค้าคุกเข่าต่อหน้าฉัน และขอฉันให้อยู่เคียงคู่กับเขา

 

 

*ช่ายแล้วฉันตอบตกลง

เค้าบอกว่าฉันคือคนสุดท้ายของเขา

และเค้าคือคนแรกของฉัน และ

เค้าก็จะเป็นคนสุดท้ายของฉันเช่นกัน

ฉันให้สัญญา*

 

 

     ฉันจะรอ รอวันที่เราจะทอความฝันของเราให้เป็นจริง ฉันจะรอ รอวันที่เธอได้ให้คำสัญญาไว้กับฉัน

 

soul mate ของฉัน

 

ปู่โคล่า กับ ย่าแพนกวิ้น

 

^ ^

1/6/2007

เพลงนี้อยากให้คนๆหนึ่ง

 

รักก็คือรัก

ศิลปิน : แอน ธิติมา ประทุมทิพย์

 

*คนรักกัน


ให้โกรธกันอย่างไรก็ยังรักกัน


ความสัมพันธ์ ใช่ว่ามันเกิดขึ้นง่ายดายเมื่อไร


ฉันรักเธอ ต่อให้ใจอยากลืมเธอไปเท่าไร


ก็ทำ ไม่ได้ มันฝืนตัวเองไม่ไหว


จากนี้ ฉันควรจะทำเช่นไร


เมื่อทำยังไง ก็ยังตัดใจไม่ได้




**รัก...ยังไงมันก็คือรัก


ฉันเองรู้จักคำนี้ ในวันที่มันสาย เกินไป


ยิ่งหนี หัวใจตัวเองแค่ไหน


ยิ่งเราห่างกันซักเท่าไร


ได้ยินเสียงหัวใจ ยิ่งย้ำว่ายังรักเธอ...




ใจ..สองเรา ปฏิเสธตัวเองว่าไม่รักกัน


นาน..นับวัน สิ่งดีๆเกิดขึ้นในใจมากมาย


ฉันรักเธอ .. ต่อให้ใจอยากลืมเธอไปเท่าไหร่


ก็ทำไม่ได้ .. มันฝืนตัวเองไม่ไหว


(*)(**) ดนตรี (**)

 




10/21/2006

มาอัพซักหน่อยดีก่าเดี๋ยวแมงมุมขึ้น.....

ไปค่ายมาแหละที่ชัยภูมิ สนุกมักๆเลย
 
ค่ายครั้งนี้ไปกันประมาณ80 ก่าคนได้อะ... เค้าคัดเลือกคนไปกัน...
 
มานเป็นค่ายของบริหาร คราวนี้ไปสร้างโรงอาหารให้น้องอะ....
 
เป็นอะไรที่แบบว่าน้ำปะปายังเข้าไม่ถึง จิงๆ ดีน่ะที่ไฟฟ้ายังเข้าถึง...
 
น้ำแปรงฟัน ล้างหน้า อาบก็เอามาจาก บ่อ ใกล้ๆ รร นั้นอะแหละ... สีน้ำก็คล้ายๆชานมอะน่ะ..
 
ลืมบอกเลยว่ารรชื่อ รร สำนักตูมกาห้องเรียนมีชั้นปีละ1ห้องเอง.. เป็นตึกไม้เก่าๆ
 
ไปอยู่ตั้ง7คืน8วัน เล่นเอาจะพูดภาษาอีสานได้อยู่แระ..
 
ไปถึงก็แบบว่า...ตายห่ากรูจาอยู่ได้ไหมนี่..(ตอนนั้นความไฮโซยังอยู่)
 
แต่พอ อยู่ไปๆ ก็แบบว่านี่แหละใช้เลย ไม่ต้องมานั่งแต่งตัวไรมาก ไม่ต้องมากังวนอะไรมากมาย (ความไฮโซสลาย)
 
สรุปความรู้สึกที่มีต่อค่ายอะหรอ..มันคงจะบรรยายไม่มีวันหมดหรอก..แต่จะคร่าวๆให้ฟังน้า..
 
มันเหมือนกับว่าไปอยู่ในโลกแห่งความฝัน มันเป็นสถานที่ที่ไม่มีเงินก็อยู่กันได้...ไม่มีสิงต่างๆจากโลกภายนอกเข้ามาเราก็อยู่ได้..
 
เป็นสถานที่ที่อบอุ่นไปด้วยความรัก...ความห่วงใย...ความอาธรที่มีให้แก่กัน...
 
ความเครียดจากสังคมโลกภายนอกนั้นไม่มี...เราอยู่ด้วยกัน ด้วยความสนุก..
 
มันเป็นสถานที่ที่ดีมากเกินที่จะนำมาบรรยายให้หมด..
 
T T คิดถึงค่าย...รักทุกคนน่ะ...
 
 
 
................................................
 
 
 
 
 
เรื่องผีๆในค่าย...
 
ประสพการณ์แรกที่เจอ...
 
          อันนี้เจอด้วยตัวเอง... วันนั้นพอดีไม่สบาย ก็เลยขอตัวไปนอนพักบนตึกเรียน ส่วนคนอื่นทุกคนนั้นต้องไปรวมตัวที่ห้องสันซึ่งแยกออกจากตึกเรียนไป.. ตอนเดินขึ้นไปก็เห็นประตูห้องทุกห้องปิดหมด ก็เลยเปิดประตูห้องของตัวเอง..แล้วก็เข้าไปนอนโดยนอนตะแคงหันหัวเข้ากำแพงและหันหลังให้ประตูที่เปิดทิ้งไว้...ล้มตัวลงนอนไปได้ไม่เท่าไหร่..มีเสียงเดินเข้ามาแล้วก็มาเดินตรงกลางห้อง ไอเราก็เลยหันหลังไปดูว่าใครทำไมไมไปรวมอยู่ที่ห้องสัน..แต่ก็พบว่า...ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น... คราวแรกยังไม่คิดอะไรเท่าไหร่..ก็ลมตัวลงนอนรอบที่2 เสียงเดินนั้นมาอีกแล้ว... จึงตัดสินใจหันไปมองอีกครั้ง.... ไม่มี ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น... ด้วยความปวดหัวและไม่สบาย เลยทำให้ไม่กัวหรอก แต่เคือง...ว่าคนไม่สบายจะนอน จะมากวนทำเพื่อ... ก็ล้มตัวลงนอนไปอีก คราวนี้มาอีกรอบที่3 ไอเราก็ทนไม่ไหวแล้ว เลยบอกไปว่า...ไม่สบายน่ะปวดหัวต้องการนอนพัก ถ้าเกิดมีการกวนขึ้นมาไม่ว่าจะเป็นเสียงหรือเห็นหรือรู้สึกได้ก็ขอไม่ให้ได้ไปผุดไปเกิด...ทีนี้...เลยนอนหลับสบายเลยไม่มีอะไรมากวนอีกแล้ว...
 
 
เหตุการณ์นี่ยืนยันได้เพราะมีคนเจอมาคล้ายๆกันนั้นคือพี่ทัน..พี่ทันเจอที่ห้องข้างๆอะซึ่งเป็นห้องนอนชาย.. เห็นพี่ทันบอกว่าพี่เค้านอนหันหัวเข้ากำแพงแต่ได้ยินเสียงเดินอยู่บนหัวอะ.....
 
 
 
 
ประสพการณ์ที่2ที่พี่ขวัญตูดเจอ...
 
          คืนนั้นเป็นคืนสุดท้ายของการอยู่ค่าย...วันที่บายศรีกัน พี่ขวัญไปนอนห้องข้างๆห้องบายศรีซึ่งเห็นบอกว่ามีเตียงอยู่ ก็จำไม่ได้น่ะว่าพี่ขวัญบอกว่านอนด้านไหนของห้อง แต่พี่ขวัญบอกแค่ว่า...นอนๆไปสักพัก มีเสียงดุๆดังมาว่า "มึงอย่ามานอนที่กู..." ใครอยากรู้เรื่องนี้ให้มากกว่านี้ไปถามพี่ขวัญเองน่ะจร้า....
 
น่าจะมีเยอะกว่านี้อะ ถ้าใครรู้เอามาลงด้วยน้า....
 
 
 
ปล.น้อง นน ขอเพลงละกานน้า...อิอิ
9/5/2006

ไม่ได้อัพนาน.......

คิดถึงเพื่อนๆที่เอแบคจาง.....
 
นู๋นิว...เพลงนี้ชอบอะขอละกาน....
 
อิอิ
7/8/2006

แระแล้วน้องๆก็ได้รุ่นกันซักที

>>>> หลังจากที่ตัดรุ่นน้อง ไอเราก็ตะแล็ดแต็ดชึ่งไปซ้อมเต้นอิอิ
 
>>>> น้องที่ได้มาสืบทอดทายาทอสูร ขอสำนักเค้กก็คือ...น้อง บุค การผลิตคร้า...(เย้ๆ นึกว่าจะไม่ได้น้องซะแล้ว..)
 
>>>> บึสไนท์มีแต่คนบอกว่าเค้กน่าร้ากกกก(กรูคงน่ารักได้แค่วันเดียว) เอิ้กๆ แต่ทำมายรูปที่พี่วิทถ่ายมานตลกเจงว้า...
 
>>>> แระแล้วเค้กก็ได้หอสักที แต่...ไม่ว่าจะยืนตรงระเบียงก็เจอห้องเด็กวิดวะ เยื้องๆก็ห้องเด็กถาปัดของฝ้าย เปิดประตูก็ห้องผู้ชายเถื่อนๆ - - ช่วงนี้มีบอลด้วยหนวกหูชิบเป้งง
 
>>>> ถึงแม้งานเก่าจะหมดไปงานใหม่ก็เข้ามา.....เฮ้อออ...สู้ๆ..อ่านหนังสือด้วยละเอ็งน่ะ
 
>>>> พักเหนือยโดยการไปฉลองเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ซีดด คร้าบโผม  เจอเด็กปี1คณะไรก็มะรุก็หลายคนอยู่ เจอน้องปัง กะ น้องปอนด์ บัญชีเปด้วย..มานบอกว่าน้องชีไม่มาเพราะติดเลี้ยงที่ รร งานนี้ ช มะด้าย แต่ได้ทอมมาแทนคร้าบ.. ส่วนไอฝนก้มานอนค้างกะเค้กอิอิ
 
>>>> เฮ้อ...เห็นคนอยู่กันเป็นคู่แล้วอิจฉาเจงๆ......เหงา....T๐๐T
 

HTML

สวัดดีชาวโลกผู้มาเยือน|true|

นู๋น้อยนนทิกา ....ก็รอนามสกุลนายอยู่ไงเอิ้กๆ